ԲՈԼՇԵՎԻԿՆԵՐԻ ԽԱՅՏԱՌԱԿ ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՆՄՈՒՇՆԵՐԻՑ
ԱՐՄԱՆ ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆ
Արտակարգ և լիազոր դեսպան, ԵՐԵՎԱՆ 

 
 
 
 
 
Մենք արդեն նշեցինք, որ ճկուն բանակցային գործընթացը հակադարձ համեմատական է ուժային քաղաքականությանը: Սա այն քաղաքականությունն է, որը չունի բարձրորակ բանակցային մակարդակ:

Իշխանությունը զավթելուց հետո բոլշևիկներն` օրինակ, ուշադրություն չէին դարձնում դիվանագիտությանը: Արտաքին գործերի նախարարության լրիվ կազմաքանդված էր, ցարական դիվանագետները չէին ցանկանում ծառայել նոր իշխանություններին: Լենինը և Տրոցկին հայտարարեցին, որ շուտով ողջ աշխարհում հաղթելու է սոցիալիստական հեղափոխությունը և աշխատավորները կհասկանան իրար առանց բանակցությունների և միջնորդների: Ճիշտ է այս դրությունը երկար չտևեց` միչև Բրեստ-Լիտովսկի բանակցությունները (3 մարտի, 1918 թ.) և խայտառակ պարտվողական պայմանագիր ստորագրելը, որի համաձայն Ռուսաստանը հանեց իր զորքերը Ղարսից, Արդահանից և Բաթումից, մերկացնելով Կովկասյան ճակատը թուրքերի առաջ` հեղափոխությունը փրկելու համար:  

Հետո եղավ Սևրի պայմնագիրը, (10 օգոստոսի 1920 թ.), որով պատերազմում պարտված Գերմանիան պետք է ճանաչեր Հայաստանի անկախությունը և սահմանները նրա հետ, սակայն և՛ Ռուսաստանը, և՛ Թուրքիան հրաժարվեցին Սևրի պայմանագրից: Իսկ (1921 մարտի 16-ին) ստորագրվեց ռուս-թուրքական պայմանագիրը, որով Հայաստանի տարածքների մեծ մասը անցավ Թուրքիային: Ղարաբաղը և Նախիջևանը` Ադրբեջանին:

Լենինյան դիվանագիտական այս ‹‹փայլուն›› քայլին, կողմ էր Սերգո Օրջոնիկիձեն, դեմ` արտգործնախարար Գեորգի Չիչերինը: Այդ խայտառակ գործարքի հետևանքները մենք առ այսօր չենք կարողանում մարսել:
ՄԱՐԴԿԱՅԻՆ ՀԱՂՈՐԴԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ԳԱՂՏՆԻՔՆԵՐԸ
4139 reads | 01.04.2014
|
avatar

Մականուն:
Գաղտնաբառ:
Copyright © 2017 Diplomat.am tel.: +37491206460, +37499409028 e-mail: diplomat.am@hotmail.com