ԱՇԽԱՐՀԱԿԱՐԳԻ ՉԻՆԱԿԱՆ ԱՇԽԱՐՀԱՅԱՑՔԱՅԻՆ ՊԱՏԿԵՐԱՑՄԱՆ ՀԱՐՑԻ ՇՈՒՐՋ ԱՄԵՐԻԿԱՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔ ՉՈՒՆԻ ԹԵԼԱԴՐԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ, ՈՐ ՄԱՐԴԱՍԻՐԱԿԱՆ ԽՈՒՄԲ ՉՈՒՂԱՐԿԻ ՍԻՐԻԱ ԱՐՑԱԽԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ (ԼՂՀ) ՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԱՄԲՈՂՋԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՃԱՆԱՉՄԱՆ ԱՌԿԱ ԱՆԿԱՍԵԼԻ ՀԻՄՔԵՐԸ ՎՃՌԱԿԱՆ ՓԱՇԻՆՅԱՆ. ՀԱՐՅՈՒՐԱՄՅԱԿՆԵՐ ԱՆՑ ՀԱՅ ԶԻՆՈՒԺԻ ԴՐՈՇԱԿԸ՝ ՍԻՐԻԱՅՈՒՄ ՎԱՐՉԱՊԵՏԻ ԱՅՑԻՑ ԱՌԱՋ ԽՈՐՀՐԴԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՆՊԱՏԱԿՈՎ ԻՐԱՆ Է ՀՐԱՎԻՐՎԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱԴՐԱՄԻ ՆԱԽԱԳԱՀԸ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ՝ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅԱՆ ԳԱԼՈՒՑ ՀԵՏՈ ԱՇԽՈՒԺԱՑԵԼ Է ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐԻ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑԸ, ԿՈՆՏԱԿՏ ԿԱ․ ԱՐՄԱՆ ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆԸ՝ ՓԱՇԻՆՅԱՆ-ԱԼԻԵՎ ՀԱՆԴԻՊՄԱՆ ՄԱՍԻՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԵՎՐՈՊԱՅԻ ՊԵՐՃԱՆՔԻ ԵՎ ԹՇՎԱՌՈՒԹՅԱՆ ԱՐԱՆՔՈՒՄ ՔՆՆԱՐԿՈՒՄ ԳԱԱ-ՈՒՄ՝ ՆՎԻՐՎԱԾ ՀՐԱՆՏ ԴԻՆՔԻ ՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ 12-ՐԴ ՏԱՐԵԼԻՑԻՆ ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ԵՐԿՈՒ ՄԱՅՐՑԱՄԱՔ ԴՈՒՐՍ ՄՆԱՑԵԼ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԱՇԽԱՐՀԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԻՑ VII. ԲԱՆԱԿՑԱՅԻՆ ԱՐՎԵՍՏ. ԵՐԲ ԴԻՄԱՑԻՆԴ ՔԵԶՆԻՑ ԹՈՒՅԼ Է ԿԱՄ ՈՒԺԵՂ

ՄԱՏՈՒՑՈՂ ՊԱՏՐԻԿԸ` ԱՐԱՐՈՂԱԿԱՐԳԻ ՊԵՏԻ ԹԵԿՆԱԾՈՒ
ԱՐՄԱՆ ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆ
Արտակարգ և լիազոր դեսպան







1990-ական թվականների սկզբներին Բաղրամյան փողոցին հարող բարձունքում` «Անտառային» քնարական անունը կրող նրբանցքի երկհարկանի առանձնատներից մեկում, ժամանակավորապես հանգրվանել էր նորանկախ հանրապետության ԱԳՆ-ն: Այստեղ մշտապես ոգևորախառն եռուզեռ էր, փոքր-ինչ ավելին, քան սովորաբար լինում է պետական գերատեսչությունների միջանցքներում: Պատճառը Հայաստանի Հանրապետության անկախության ճանաչման ոգևորող, անգամ արբեցնող մթնոլորտն էր: Յուրաքանչյուր երկրի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու վերաբերյալ ստորագրված համաձայնագիրը ընկալվում էր (միամտաբար) որպես հայկական դիվանագիտական մտքի փայլուն հաղթանակ: Պոռթկումների ժամանակ էր: Երկիրն ասես որոշել էր փոխադրվել դիվանագիտական ռելսերին: Դիվանագետ դառնալ ցանկանում էին շատերը, իսկ մասնագետներ չկային: Մի օր պետական ազդեցիկ այրերից մեկը, որ իրավասու էր նաև ԱԳՆ-ի համար, զանգահարում է փոխնախարարներից մեկին.
– Դուք ստեղծելո՞ւ եք արարողակարգային բաժին,– հարցնում է նա:
– Անշուշտ,– լսվում է պատասխանը:
– Ես ունեմ այդ բաժնի ղեկավարի թեկնածու: «Արմենիա» հյուրանոցի մատուցող Պատրիկը,– անառարկելի տոնով ասում է պետական այրը:

Փոխնախարարը գիտեր Պատրիկին, որը սուրճ էր մատուցում կառավարական ընդունելությունների ժամանակ: Բարեկիրթ և փորձված մատուցող էր: Բայց ընդամենը մատուցող:
Կախվում է պաուզա: Հետո փոխնախարարը, առանց որոշակի պատասխան տալու, ընդունելություն է խնդրում պաշտոնյայից: Զրույցը վերջինիս աշխատասենյակում բավական երկար է տևել: Փոխնախարարը պրոֆեսիոնալ էր, պետական այրը` ոչ: Նրան մեղմ, բայց համոզիչ բացատրվել է, որ արտգործնախարարության շրջանակներում արարողակարգը քաղաքական աշխատանք է, ոչ պակաս, քան այդ գերատեսչության մյուս բոլոր գործառույթները: Փոխնախարարը նշել է, որ արարողակարգի ղեկավարները, որպես կանոն, փորձառու դիվանագետներ են` արտակարգ և լիազոր դեսպանների մակարդակով, որոնք վայրէջքից անմիջապես հետո ինքնաթիռում դիմավորում և նույն կերպ ճանապարհում են երկիր ժամանող օտար պետությունների ղեկավարներին, այցի ընթացքում չեն հեռանում նրանցից և ոչ միայն հետևում են, որ ամեն ինչ լինի տեղը տեղին, այլև ծրագրված ու նպատակամղված քաղաքական աշխատանք են կատարում` երկու երկրների հարաբերություններն ամրապնդելու և խորացնելու նպատակով, լուծում են արտաքին քաղաքական որոշակի խնդիրներ, ձեռք բերում ինֆորմացիա: Մի խոսքով` նպաստում են իրենց պետականության ամրապնդմանը: Նույնը նաև արարողակարգի մյուս բոլոր աշխատակիցները` մեծից փոքր: Պետական այրն ուշադիր ունկնդրել է զրուցակցին և, ի պատիվ իրեն, հանել Պատրիկի թեկնածությունը: Այսպիսով` ԱԳՆ-ն փրկվել է հասարակական սննդի օբյեկտ դառնալու վտանգից:
ԱՐՄԱՆ ՆԱՎԱՍԱՐԴՅԱՆ. ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ԸՆԹԵՐՑՈՒՄՆԵՐ
2273 reads | 21.02.2013
|
avatar

avatar
1
Ուշագրավ բացահայտում էր, բայց քանի որ տարիքս և աշխատանքային փորձս ներում է ինձ ասել, որ Խորհրդային Միության տարիներին, այնպիսի հյուրանոցում, ինչպիսն «ԱՐՄԵՆԻԱ»-ն էր, որտեղ աշխատում էր Պատրիկը, ով հետագայում դարձավ նաև ՀՀ 1-ին Նախագահի անձնական սպասարկողը, սպասարկող անձնակազմն ուներ բարձր պատրաստվածության մակարդակ, ոչ այնպիսին, ինչպես հիմա ասենք Պռոշյանի որևէ «օբեկտում»: Իհարկե, արարողակարգի աշխատակիցը պետք է ունենա շատ գիտելիքներ ու հմտություններ՝ գրեթե դեսպանի մակարդակի, սակայն պետք չէ մոռանալ նաև նրա մասին, որ նորանկախ Հայաստանը դեռևս չուներ նման մասնագետներ և ի պատիվ նրանցից շատերի, նրանք փորձում էին ստեղծել նման ծառայություն և մասնագետներ: Իսկ Պատրիկին կամ նրան առաջարկող պաշտոնյաին պետք չէ ծաղրել, քանի որ Պատրիկի գիտելիքները՝ դիմավորել, հյուրասիրել, իմանալ որևէ ազգի ներկայացուցչի նախընտրությունները, գործնական էին, ոչ թե գրքային ու տեսական: Պատրիկը որ ՍՄՈՔԻՆԳ ու ՖՐԱԿ էր տեսնում, մյուսները ՍԿԻ դրա տեսքին ու հագնելու ձևին տեղյակ չէին.....Չնայած էլի եմ պնդում, որ գործի մասնագետ լինելը կարևոր պայման է:
P.S.- Պատրիկը ոչ իմ մտերիմն է եղել, ոչ իմ բարեկամն ու ուսուցիչը, պարզապես առիթ եմ ունեցել տարբեր ընդունելությունների ժամանակ հետևել նրա աշխատանքին: Աստված հոգին լուսավորի... չնայած այն ժամանակ էլ նրան շատերը չէին սիրում և չարախոսում էին.... Ներկայումս ԴԵՍՊԱՆՆԵՐԻ ցուցակին որ նայեք, էլի կգտնեք մարդկանց, ովքեր չունեն համապատասխան կրթություն և որակավորում, բայց կարծես թե իրենց գործը վատ չեն անում
avatar
2
Հարգելի Գևորգ Մանուկյան
Շնորհակալ եմ հոդվածին արձագանքելու և մեկնաբանության կապակցությամբ: Ցավում եմ Պատրիկի համար, որի մասին տեղեկացա Ձեզնից: Նա, իրոք, բարձրակարգ պրոֆեսիոնալ էր և պատիվ էր բերում նորանկախ Հայաստանի պետական արարողակարգին: Ճիշտ եք նկատում, որ ‹‹արարողակարգի աշխատակիցը պետք է ունենա շատ գիտելիքներ ու հմտություններ գրեթե դեսպանի մակարդակի»: Հենց այս իրողությունից ելնելով է, որ Պատրիկի մասին էսսեում մենք շեշտում ենք ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼԻԶՄԻ աներկբա կարևորությունը դիվանագիտության բոլոր ուղղություններում, ներառյալ արարողակարգում: ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼԻԶՄ և ոչինչ ավելի: Սա է մեր նշանաբանը: ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼԻԶՄ, որը ոչ մի աղերս չունի անձի մարդկային հատկանիշների և բարոյակամային հատկությունների հետ, ով էլ որ նա լինի: Մեկ էլ Դուք ճիշտ եք, երբ նշում եք, որ Հայաստանի ներկայիս դեսպանների մեծ մասը չունեն ‹‹համապատասխան կրթություն և որակավորում››: Սա շատ վատ է: Իսկ Ձեր այն եզրահանգումը, որ նրանք ‹‹կարծես թե իրենց գործը վատ չեն անում›› խիստ վիճահարույց է:
Հարգանքով`
Արման Նավասարդյան
avatar
3
Եթե մարդ ինչ որ պրեֆեսիոնալ մակարդակ ունի ինչ որ ոլորտում, ապա դա չի նշանակում որ նա պրոֆեսիոնալ է մեկ այլ անգամ կից ոլորտում: Իսկ դիվանագիտությունը բազմակողմանի զարգացվածության դրսևորում պահանջող ոլորտ է:

Մուտքանուն:
Գաղտնաբառ:
Copyright © 2019 Diplomat.am tel.: +37491206460, +37499409028 e-mail: diplomat.am@hotmail.com